Społeczność
blog.ekologia.pl   Blogerzy   jankozielony   WARTO ŻYĆ
5

WARTO ŻYĆ

Ten blog miał być pożegnalnym. Zbliżam się do stu tysięcy odsłon i wystarczy. Jednak coś jeszcze wam popiszę, być może ku smutkowi i rozgoryczeniu wielu. Jestem już w cieniu, nie udzielam się na forum, nie wstawiam zdjęć , czasem piszę z potrzeby serca.
Artykuły śledzę i podaję dalej. Za stary już jestem żeby nauczyć się pisać po polsku - wybaczcie i oszczędźcie krytyki.
 Warto żyć ! Warto pisać ! Warto być potrzebnym ! Warto nawet czuć się potrzebnym !
NIE MA LUDZI BEZWARTOŚCIOWYCH SĄ TYLKO LUDZIE ZAGUBIENI I OPUSZCZENI !
Truizm ?
Nie każdy człowiek ma potencjał, nie każdy jest człowiekiem twórczym w każdym wymiarze tego słowa, ale każdy jest komuś potrzebny. Nawet jak to jest jedna osoba, jedno zwierzę, jedno drzewo. Dlatego warto żyć ! Ciemność, strach, nicość, pustka - to cienie, które nam towarzyszą w dorosłym życiu. Tragedia jeśli tacy towarzysze przytrafią się już w dzieciństwie. Następstwa zostawiam do omówienia psychologom. Dzieciom może towarzyszyć tylko radość ! Nie ma nic piękniejszego od śmiechu dziecka, od jego wesołych oczęt, dołków w policzkach. Nie ma nic piękniejszego jak dziecko gania biega bez ładu i składu !
Nie duśmy w nich radości ! Nie twórzmy przyszłych gnuśnych , zakompleksionych, ze skłonnością do depresji introwertyków !
Nie ma nic piękniejszego od radości zwierząt z naszego otoczenia kiedy są małe. Jak biegają, jak się cieszą !  Życiem !
Kiedy człowiek popadnie w smutek który przedłuża rozmyślając, zaczyna iść drogą ku śmierci.  Kiedy czuje się niepotrzebny - idzie drogą ku śmierci. Kiedy pobudza się używkami - idzie na spotkanie śmierci. Śmierć jest wpisana w nasz żywot. Od urodzenia podążamy ku śmierci. Lecz jak ważne jest abyśmy jej zbyt wcześnie nie spotkali i sami nie wychodzili na jej spotkanie. Warto żyć !
Zdrowe zwierzęta chcą żyć ! Walczą o byt, chcą żyć !
Chore odchodzą gdzieś na ubocze, popadają w apatię i czekają na śmierć. Jedne w samotności inne w otoczeniu swych towarzyszy.
Latem widzieliśmy gołębia, młodego. Czekał na śmierć skulony przy ścianie. Nie był chory, popadł w apatię. Miał wyrwany ogon i zlamaną łapę. Spytałem córci czy chce uratować tego ptaka ?
Jej oczy były pełne radości, że może przekazać swą dziecięcą ludzką miłość. Każdego ranka , choć były wakacje, zrywała się i karmiła Chorutka jak go nazwała. Kaszą, chlebem, ziarnem. Chorutek czekał każdego dnia na parapecie, tuż nad ziemią. Na szczęście w nocy nic go nie wyśledziło. Kiedy widział córcię ożywiał się i z trudem zlatywał, kuśtykał i jadł łapczywie z ręki. Nie bał się. Po jakimś czasie towarzysze którzy go opuścili zlatywali się na ucztę. Chorutek odganiał ich kuśtykając.
Widzisz - powiedziałem do córci - on chce już żyć ! To była ogromna radość dorastającego dziecka. Chorutek po trzech tygodniach nabrał sił i z trudem , ale odlatywał już na wysokie piętra , do swoich towarzyszy na nocleg. Ogon zaczął mu odrastać. Po trzech miesiącach zmienił upierzenie, ogon odrósł, kuśtyka ale jest pełen życia. Czysty, zadbany, ze swoją gromadą ! Córeczka przeszczęśliwa ! Nie wymaga już oddzielnego karmienia. Radzi sobie sam, lecz kiedy widzi córeczkę przylatuje i siada na rękę.
Miłośc okazana zwierzętom przywraca ich do życia ale też zmienia z dzikich w przyjazne człowiekowi. To człowiek uczynił ze zwierząt dzikie bestie , ale też człowiek może pokazać im inny obraz.  
  https://www.youtube.com/watch?v=u2xNShpE3FI
Od dziecka mam akwarium. Panuje opinia, że chorym rybom to już nic nie pomoże. Zawsze odławiałem takie ryby. 

Jednak teraz dzieci namówiły mnie żebym ich nie odławiał aby usnęły we własnym środowisku. Razem obserwowaliśmy chorą rybkę. Cudowne było jak inne ryby opiekowały się nią. Krążyły nad chorą i próbowały unieść , zachęcić do walki o życie, do pływania. Oczywiście wlewałem jakieś odkażalniki również. Po miesiącu rybka doszła do siebie i pływała ze stadkiem nie waląc w szybę i nie przewracając sie na bok. Od tej pory miałem już kilka takich zdarzeń w akwarium. 
Podobnie i człowiek, czasem potrzebuje zachęte do tego aby nadal chciał żyć !
Życie człowieka jest czymś więcej niż tylko pokarm i napój !
Warto żyć ! Jeszcze bardziej warto żyć tak aby coś po sobie pozostawić. Nie warto naśladować i małpować zachowań innych, lecz tak żyć aby się nie wstydzić i aby pozostawić po sobie dobry ślad.
 las
,,Powiedziałem sobie: 
Ze względu na synów ludzkich [tak się dzieje]. 
Bóg chce ich bowiem doświadczyć, żeby wiedzieli, 
że sami przez się są tylko zwierzętami. Los bowiem synów ludzkich jest ten sam, 
co i los zwierząt; 
los ich jest jeden: 
jaka śmierć jednego, taka śmierć drugiego, 
i oddech życia ten sam. 
W niczym więc człowiek nie przewyższa zwierząt, 
bo wszystko jest marnością.  Wszystko idzie na jedno miejsce: 
powstało wszystko z prochu 
i wszystko do prochu znów wraca.  Któż pozna, czy siła życiowa synów ludzkich idzie w górę, 
a siła życiowa zwierząt zstępuje w dół, do ziemi?  Zobaczyłem więc, że nie ma nic lepszego 
nad to, że się człowiek cieszy ze swych dzieł, 
gdyż taki jego udział. 
Bo któż mu pozwoli widzieć, 
co stanie się potem?"
(ksiega koheleta 3; 18-22 ) 
Dlatego warto żyć wierząc Bogu ! Nie potrzebujemy wierzyć w Boga jak to się mówi , bo przecież On jest widoczny w swoich dziełach !  Tylko trzeba chcieć zobaczyć piękno Jego stworzenia. Warto zatem wierzyć Bogu i żyć w Bogu pośród Jego dzieł. To nie jest przymus, wybór należy do każdego człowieka. Tym różni się od zwierząt że może wybrać los swego życia. Człowiek jest wewnętrznie duchem i ma łączność ze światem duchowym - może otworzyć się na zło lub dobro. Wybór należy do człowieka. Naukę tę rozwija Jezus - postać autentyczna nie zmyślona.

Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych (Mt 4,4). 
Jako istota duchowa człowiek ma  w sobie zdolność poznawania Boga, rozmawiania z Nim. Otwierając Mu swe serce, dużo bardziej niż byłbyś w stanie zrobić to przed najlepszym przyjacielem oraz równocześnie przyjmowania mądrości i mocy Jego słowa, które wznosi cię aż do Niego. Przede wszystkim masz umiejętność przyjmowania Jego miłosiernej miłości, która przebacza i zapomina o niewierności oraz odwzajemniania jej całym sercem. O ile w ciele los nasz podobny jest do losu zwierząt o tyle w duchu mamy przewagę. Mamy dostęp do Stwórcy. Jest to  zachęta, jaką kieruję do ciebie, byś pielęgnował swe życie duchowe. Jest to też wezwanie, byś się wyzwolił od światowych uwarunkowań i odnalazł najlepszą część siebie, tę, która odróżnia cię od zwierząt i wynosi cię ponad wszelkie stworzenie. Tak idąc tą drogą poczujesz, że warto żyć bo jesteś więcej wart niż stado wróbli ! Bo jesteś na Jego obraz stworzony
 W życiu są dwie opcje, które tu przedstawiłem. Jedna jest opcją Koheleta druga jest opcją Jezusa. Biblia jest piękną księgą która daje człwiekowi wybór. Ja zaś daję tylko zachętę do zmiany swych postaw i i sposobu życia. Warto żyć ! Warto żyć tak aby mieć pokój z Bogiem i z ludźmi i z otaczającym nas światem !  

 



Ten wpis czytano 1493 razy.
jaki naród taka władza - to jest mój komentarz.
Szkoda czasu na zajmowanie się analizą, ponieważ Polska jest krajem o cechach kolonialnych, co wyraził sam minister w restauracji ,, Polska istnieje tylko na papierze"
Jan - Niedziela, 14 Grudzień 2014 00:58
Ciekawe blogi tylko nic pan nie napisal o tych wygranych wyborach przez Peło
i sfalowaniu wyborach jak i jak nam bedzie sie dobrze zylo gdy Pelo tak rządzi że ja do koorwy bede musial pracowac 67 lat dobrze ze jestem jeszcze mlody to może się zmieni . Pozdrawiam i czekam na jakiś blog w takiej sprawie Pozdrowionka
A slyszal pan o nowym pakiecie ministra zdrowia ałukowicza
.Kamil - Sobota, 13 Grudzień 2014 12:21
Janku, daj sobie spokój z tymi osobami (przez bardzo małe "o"), nie reaguj. Sparafrazuję, bodajże, myśl Adama Mickiewicza (mam nadzieję, że znasz prawdziwą wersję): Kto z głupim (złym) grzeszy, ten Boga obraża i mądrych śmieszy ;-). Pozdrawiam
Waldemar - Wtorek, 18 Listopad 2014 16:53
Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć. 21 Dla mnie bowiem żyć - to Chrystus, a umrzeć - to zysk. 22 Jeśli bowiem żyć w ciele - to dla mnie owocna praca. Co mam wybrać? Nie umiem powiedzieć. 23 Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść, a być z Chrystusem6, bo to o wiele lepsze, 24 pozostawać zaś w ciele - to bardziej dla was konieczne
Gość krystyna - Sobota, 15 Listopad 2014 17:34
Pisz, pisz więcej Bracie, bo chowając się pozwalasz by zapominano o Tobie. A jesteś potrzebny, i realnie i nawet wirtualnie :). Nawet nie wiesz jak bardzo!
Gość iwona - Sobota, 15 Listopad 2014 16:55